Eindelijk was het dan zo ver, vanuit het koude kikkerlandje landen we in Colombo. Lekker warm en de luchtvochtigheid is hoog, dus we gebruiken de eerste dagen om lekker te acclimatiseren. Na een paar dagen reizen we met ons privé busje langs prachtige rijstvelden verder naar Habarana. Vanaf daar maken we onze volgende excursie. Al van ver zien we onze bestemming liggen: de Sigiriya rots. De bijnaam is ‘leeuwenrots’ en als je goed kijkt zie je er inderdaad een leeuw in. We zijn er al vroeg gearriveerd om de klim te kunnen doen (1800 treden). Er zijn heel wat steile trapjes. Onderweg bieden Sri Lankesen zich aan om ons te helpen, maar wij kunnen dat helemaal alleen! Langs de steile rotsen en de toch wel wankele trapjes en een enge wenteltrap komen we helemaal boven. Het uitzicht is geweldig. We zien de bergen in de verte en ook de verschillende natuurparken.

We gaan met de trein richting Nuwara Eliya. We zitten samen met andere toeristen en ook veel lokale bevolking. De bankjes zijn krap. Waar wij maar met 2 personen op een bank zitten, zitten de Sri Lankesen er met een heel gezin van 6 personen. De ramen staan open en ook de deuren zijn open. Men hangt er buiten om wat frisse lucht op te vangen. Af en toe komt er iemand langs met een soort noten. Wij durven er niets van te pakken, maar de Sri Lankesen vinden het heerlijk. In een rustig tempo treinen we door tunnels en door de bergen. We zien theeplantages en mooie vergezichten, o.a. watervallen. We merken dat het wel steeds kouder wordt en ook wat mistiger. We naderen Nuwara Eliya. In een mystieke mist duiken de theeplantages op. En na drie uur stappen we uit op het drukke station. We checken eerst in in ons hotel en gaan dan door de stad. Er zijn veel Engelse koloniale elementen te ontdekken. Het oude postkantoor is nog typisch Engels. Om even uit het verkeer van de stad (veel tuktuks) te ontsnappen gaan we naar de botanische tuin. Hier kunnen de kinderen zich ook even uitleven in de speeltuin.

Om 5 uur ‘s ochtends vertrekken we vanaf ons hotel. We worden met de Jeep opgehaald. Ons lunchpakketje op zak. Na een uur in het donker rijden, achterin de bak van de jeep komen we, met nog vele anderen, aan bij Yala National Park. Om 6 uur gaat het park open. Langzaam wordt het lichter en bij zonsopgang mogen we de slagbomen door. We staan met z’n 5-en te zoeken en te loeren naar bijzonderheden. In eerste instantie zien we alleen pauwen, hanen, everzwijnen en hertjes. Onze gids zoekt met ons mee en hij wijst ons op prachtige gekleurde vogels, met allerlei felle kleuren. Na een tijdje komen we bij een plas aan en zien daar in de verte 2 olifanten. Ze staan rustig te drinken, een machtig gezicht om zulke grote beesten in hun eigen leefomgeving te zien.

Later ontdekt Tom de eerste krokodil. Het is bepaald geen kleintje. Ik schat in 2 meter. Fantastisch. We zijn allemaal helemaal door het dolle heen. De chauffeur is echter wel goed op zijn hoede, want het blijven toch gevaarlijke dieren. Later ontdekken we er nog meer en ook dat is gaaf om te zien.

We blijven de hele ochtend zoeken naar de luipaarden die hier in grote getale moeten zitten, maar helaas zijn die door ons niet gespot. Er stak nog wel een olifant voor onze neus over de weg. Even schrikken zo’n groot beest.

We pauzeren in het park aan de kust. Een mooie plek, maar ook een plek met een gruwelijk verhaal. Hier had namelijk een hotel gestaan wat volledig is weggevaagd door de Tsunami. In het park zijn meerdere mensen omgekomen. Onder de dieren zijn nauwelijks slachtoffers gevallen. Op een of andere manier hebben zij het voelen aankomen en zijn al eerder vertrokken naar hogere gebieden.

We gaan een dagje naar Galle. We rijden via de toegangspoorten het stadje in. In de stad Galle zijn er bij het busstation veel slachtoffers gevallen bij de Tsunami, maar binnen de vestingmuren zijn er geen slachtoffers gevallen. De muren hebben het hoge water buiten kunnen houden. We zien er veel oude Nederlandse kerken, een hervormde kerk en een mooie witte vuurtoren. We lopen over de vestingmuren langs de vuurtoren. We zijn er als Nederlands gezin een bezienswaardigheid. We worden dan ook meerdere malen door Sri Lankese toeristen op de foto gezet. We vinden er een Dutch Café waar we in delfts blauw servies een kopje thee bestellen en heerlijke huisgemaakte taart. We bezoeken er ook een toeristenwinkeltje waar ze batikkleden en olifantjes verkopen. We eindigen bij de oude klokkentoren. Je kijkt er prachtig uit over zee en over de stad.