Voorafgaand aan de reis hadden we de reisbeschrijving en de daarbij behorende foto’s al ontelbare keren doorgenomen. Wat een mooie foto’s. We konden niet wachten om de prachtige landschappen, de mensen, en last but not least, de wilde dieren, zelf te zien. Van de voorpret konden we al enorm genieten, maar gelukkig viel Namibië zelf ons ook totaal niet tegen.

Vanuit het vliegtuig zagen wij een ruig, onherbergzaam en uitgestrekt landschap. Bij aankomst op het vliegveld bij Windhoek, de hoofdstad van Namibië, konden wij direct de auto instappen. Fijn dat alles al geregeld was. De routemap was aanwezig - niet geheel onbelangrijk- en de auto was vol getankt. Het avontuur kon beginnen!

Het links rijden is altijd weer even wennen in het begin, maar na een aantal kilometers hadden we de smaak te pakken. Onderweg komen wij al een groep bavianen tegen langs de kant van de weg. We zijn in Afrika! Aangekomen in ons hotel Villa Verdi worden we met veel enthousiasme ontvangen en uitgenodigd om naar het terras te komen voor een drankje en een verdere kennismaking met Namibië door Dan. Dan is een vaste bezoeker van het hotel en is zichtbaar trots op zijn land. Hij vertelt in geuren en kleuren welke plekken we zeker moeten bekijken en welke we links kunnen laten liggen. Als we niet oppassen zou hij zo met ons in de auto stappen en ons overal naartoe brengen. Dat leek ons toch geen heel goed plan, maar zijn enthousiasme werkte wel aanstekelijk. ‘s Avonds hebben we in het restaurant van het hotel gegeten. Op de menukaart veel wildgerechten. We zijn nu hier en eten dus ook het lokale eten, is onze gedachte: dus kom maar op met een stukje springbok!

Nu gaat het echt gebeuren, wij rijden in de richting van Etosha National Park, het grootste beschermde natuurgebied van Namibië. De komende dagen verblijven wij in dit immens grote park en slapen in zogenoemde camps en lodges. Bij de ingang klimmen wij gelijk even in een uitkijktoren. Hier zien wij de eerste gnoes, gieren en springbokken. Aangezien er op dit moment overal water is heeft het wild zich over het park verspreid. Dat maakt het nog spannender of, wanneer en welke dieren we verder nog gaan tegenkomen. 

Wij reden verder richting Namutoni, naar het eerste en meest oostelijk gelegen kamp. Plots stond er op 300 meter afstand ons een kudde olifanten aan te kijken. We reden wat langzamer en namen een paar prachtige foto’s. Verderop zagen we een aantal giraffen staan die zich op het gemak tegoed deden aan de bladeren van een boom. Anne maakte de grap tegen mij dat als wij in dit tempo vandaag doorgaan wij vanavond laat pas in Namutoni zullen aankomen. Maar ach, Hakuna Matata, we zien zo veel moois dat we dat niet erg hadden gevonden. We kwamen ogen te kort en voelden ons echt één met de natuur. Deze indrukken zijn bijna niet te omschrijven zo bijzonder.

Namutoni heeft een prachtig wit Duits fort. Het is ommuurd en heeft prachtige torens. In de winkel kochten we wat spullen voor ons eerste echte “braai”. Wat een belevenis: barbecueën met de ondergaande zon en snel invallende duisternis. 

De volgende dag hebben wij een gids gehuurd voor een hiking trail in de buurt van het zoutmeer. De kale Etosha Pan beslaat ongeveer de helft van het park. Het leek hier net alsof je aan het einde van de wereld staat. Omdat we graag zelfs alles mee wilden maken en ervaren, leek een hike ons een geschikte manier. Een gids wees ons op het boekje 'Etosha National Park - Guidebook to the Waterholes and Animals' geschreven door Timothy O. Osborne en Wilferd D. Versfeld. Echt een goede tip, het bevat namelijk veel foto’s en achtergrondinformatie, waardoor je heel gericht kan kijken. Tijdens de wandeling zagen we impala’s rondrennen en 16 zebra’s water drinken. Net voor het eind van onze wandeling zagen we een neushoorn rustig dobberen in een grote waterplas. Hij lag er zo ontspannen bij dat wij hem al grappend de ‘Zen-neushoorn’ en ‘de enige echte relax neushoorn’ noemden. Even tijd voor zichzelf!

Toen we de volgende dag verder reden en het park zouden verlaten, zagen we nog net een groepje leeuwen liggen. Toch nog gezien deze Koningen der dieren! Ze leken heel rustig, maar toen er een impala in de buurt kwam, zag je het jagersinstinct ontwaken… 

De volgende weken trokken we verder door het indrukwekkende en geweldige Namibië. Als iemand ons vraagt naar onze reis dan zijn we net zo trots en enthousiast als Dan tegen ons was.