‘Een levend natuurmuseum’ worden de Galapagos ook wel genoemd. Meer dan tien grotere eilanden en vele kleine eilandjes in de zee bij Ecuador. Bekend om de reuzenschildpadden die er leven, en beroemd ook vanwege Charles Darwin die er met het schip de Beagle aanmeerde en er onderzoek deed. Hij zag onder andere dezelfde soort vink op verschillende eilanden, maar met kleine verschillen in de snavel. Zijn constatering dat de dieren zich aan hadden gepast aan hun leefomgeving leidde tot de beroemde evolutietheorie, beschreven in ‘on the origins of species’. 

We vlogen vanuit Quito naar San Cristóbal en vanuit de lucht zag je de helder blauwgroene zee met daarin de verschillende vulkanische eilanden. Een sereen en prachtig beeld. Na aankomst werden we naar het schitterende cruiseschip La Pinta gebracht, het schip waarmee we de komende 8 dagen de verschillende eilanden gingen bezoeken. Met de ongeveer 50 andere opvarenden, van verschillende nationaliteiten, ontwikkelden we in de loop van de dagen een soort community-gevoel, dat een extra cachet gaf aan de reis. Via e-mail hebben we ook nu nog regelmatig contact met het Spaanse koppel Carlos en Martina en de Amerikanen Sue en Chris.

Op San Cristóbal maakten we ook voor het eerst kennis met de blauwvoetgenten. Wat een fantastische vogelsoort: de poten zijn zo helder blauw dat het lijkt alsof ze net in een pot verf zijn gestapt. De grote fregatvogel (het mannetje) heeft dan weer een felrode keelzak die hij gebruikt om een vrouwtje te lokken. Aan kleuren geen gebrek hier!

Op Santa Cruz wilden we graag naar het Darwin Research Station in Puerto Ayora. Hier wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de flora en fauna, maar wordt ook hard gewerkt om de overheid van Ecuador, de eilandbewoners, de toeristen en de rest van de wereld bewust te maken van de schadelijke invloeden op de eilanden en hoe die zo klein mogelijk te houden. We hadden een dubbel gevoel na die woorden: ook wij waren er als toerist om de eilanden te zien voordat het te laat is, maar met ons bezoek wordt ook geld verdiend, en waar geld verdiend wordt gaan mensen ook inhalige beslissingen maken die schadelijk zijn voor de natuur. Gelukkig was er ook goed nieuws omtrent het schildpadden fok en grootbreng programma van het research station. Dat verloopt voorspoedig.

Het was ook daar dat we voor het eerst de reusachtige landschildpadden zagen. Bijzonder ook dat zij zich totaal niets aantrokken van mensen en rustig rondkeken. Op Santa Cruz waren we verder nog onder de indruk van de zeeleeuwen, zeeleguanen, zeeschildpadden, flamingo’s en vele andere vogelsoorten. We hadden ons thuis al voorbereid door over de verschillende diersoorten van de Galapagos te lezen, maar we moesten nog vaak ons naslagwerk er bij halen. Steeds zagen we weer een ander dier. Precies de reden dat we zo graag hier wilden zijn.

Het grootste eiland van de Galapagos is Isabela. Leuk detail: het eiland heeft de vorm van een zeepaardje. Ondanks dat het het grootste eiland is, is het niet heel druk bezocht. De korte cruises slaan het eiland namelijk vaak over. Een gemis, want het is een prachtig eiland waar we een lange wandeling hebben gemaakt. Het eiland heeft een aantal vulkanen waarvan er sommige nog actief zijn. De reuzenschildpadden leven hier in groten getale en daarmee oog in oog staan was weer ontzettend indrukwekkend. Door het schild, de schubben en het feit dat ze zo hoog op hun poten staan, deden ze ons denken aan dinosaurussen. We voelden ons heel dichtbij de natuur en beseften hoe dankbaar we waren om dit mee te mogen maken. Later op de dag hebben we zittend op de rotsen met veel plezier de pinguïns bestudeerd. Een zeer ruime collectie foto’s hebben we ter herinnering.

Het hoogtepunt voor ons was toch het snorkelen: onder water was nog een hele andere wonderlijke wereld. We zagen vissen in de meest onwaarschijnlijk mooie kleuren en patronen nietsvermoedend onder ons door zwemmen. We hebben gespeeld en gezwommen met de zeeleeuwen en als klap op de vuurpijl een echte 'Galapagos' (waterschildpad) gezien. Schitterend zoals deze 1 cm voor onze neuzen in slow motion voorbij kwam, zich niet stoorde aan ons en gewoon even wat ging eten, even lucht ging happen boven en weer door zwom… We waren helemaal ontroerd, zo lief en bijzonder! Zoals de Ecuadorianen zelf vol trots zeggen: 'God maakte in één dag de wereld en deed er vervolgens zes hele dagen over om de schitterende Galapagoseilanden te maken'.